1- براي مطالعة بيشترويليام كاهن برخي از روشهايي را بررسي مي كند كه نگاهي به ميل جنسي بنجامين ديزرائلي، عقيدة ما دربارة ويكتوريايي ها و مردم خودش را به چالش مي كشاند. بنجامين ديزرائلي، يكي از سنجيده ترين مردان تاريخ است. هم اكنون بيش از هفتاد اثر زندگي نامه اي، تاريخي، نمايش نامه اي و داستاني وجود دارد كه او را به عنوان موضوع مورد بحث شان انتخاب كرده اند. در اين بين، جلدهايي از مكاتبات و گفته هاي او به علاوة سه شرح حال همسرش وجود دارند. چه چيزي براي صحبت دربارة او به جاي مانده در پي موارد زيادي كه در معرض فروش قرار گرفته اند؟توجه كنوني، تلاش ما براي بازگويي چيزهاي بيشتري از ويكتوريايي هاي پايبند به مبادي آداب است كه مضحكه ي قرن بيستم بودند. چيزهايي ديگذر از عصر طلايي ما، توجه ما را به مردم قرن نوزدهم برانگيخته اند. علاوه بر اين، بدبيني ** دربارة ويكترويايي ها خودش به اين تاريخ برمي گردد. ليتون استراچي، قهرمانان ويكتوريايي را به اندازة ويكتوريايي هاي برجسته پايين آورد امّا او از نقطه نظر خشم نسلي مي نويسد كه آنها را به عنوان منابع ويكتوريايي اولين جنگ جهاني به شمار مي آورند. براي زمان طولاني، محبوبيت كتاب اش، دشمني تاريخي بر عليه ويكتوريايي ها را نشان داد.اخيراً، تسهيل پيشداوري اجتماعي، ترقي جنسيت به عنوان رديفي از تجريه و تحليل تاريخي و علاقه در بين مورخان به سئوالات مربوط به امور جنسي، علاقه به موضوعات مشابه را مجدداً قوت بخشيده اند. تعدد در اسناد فراوان چاپ شده از زندگي ديزرائلي، ما را هشيار كرد و متوجه نظر به اين موضوعات جديد كرد. آن قسمت هايي از زندگي اش را كه مورخان قبلي به عنوان حرف چرند يا گمان پردازي براي مثال علاقه اش به مقام سلطنت و اشراف زادگي يا شهرت اش براي تضاد جنسي رد كرده اند نياز به يك نگاه جديد دارند.يك پاداش جدي گرفتن آن اجزاء دورة ديزرائلي كه براي علاقمند شدن به موضوعات ديگر ممانعت ايجاد كرده يا شكست خورده اند، افشاي جنبة منفي محافظه كاري ويكتوريايي است. پاداش ديگر اين است كه دريابيم چطور ديزرائلي بر مانع اصلي پيشرفت اش غلبه كرد و آن را به نفع خودش تغيير داد. سرانجام در درك برخي روشها، شكل برجسته ويكتوريايي مي تواند ميل جنسي اش را هم مخفي و هم آشكار نمايد، يكي با ستايش فزايندة نه تنها براي مرد بلكه براي دنيوي بودن و زيركي نسل اش به وقوع بپيوندد. ديزرائلي علاوه بر سياستمداري، نويسنده هم بود. از نوشته هايش بخصوص رمان دوازدهم اش علاوه بر خاطره گويي هاي چاپ نشده اش ما مي توانيم درك كنيم كه چطور كشش اش به جامعة اشرافي در زمان يكسان هم غيرمنطقي و هم خطرناك بود. تولد در يك خانوادة يهودي طبقه متوسط رو به بالا با پدري كه تمام روز را در كتابخانه صرف مي كرد، ديزرائلي آرزو داشت در گردهمايي هاي هنري شركت كند و در كلاس هاي نقاشي حضور يابد. او اولين داستانش را در طول نيابت سلطنت منتشر كرد و قهرمانانش، نلانروس با لباس پرزرق و برق و شيك پوشان بودند. او در اشراف سالاري نخبه بود و گفتة لرد النبروگ از خانواده هاي سرشناس را به ياد مي آورد كه مي گفت: هميشه يك تجمل پرستي در نسل سوم وجود دارد. به عنوان يك تجمل پرست، ديزرائلي هميشه مراقب نسل سوم بود.