اشاره: * از چه سني بايد شنوايي فرزندم مورد ارزيابي قرار گيرد؟* شنوايي فرزندم كجا بايد مورد ارزيابي قرار گيرد؟ * شنوايي فرزندم چگونه ارزيابي مي شود؟ * چه اهميتي دارد كه شنوايي فرزندم هرچه سريع تر مورد ارزيابي قرار گيرد؟ * چگونه مي توانم در اوان كودكي، متوجه كم شنوايي فرزندم شوم؟ * اگر فرزندم دچار كم شنوايي باشد چگونه ممكن است شنوايي اش بهتر شود؟ * چگونه به فرزندم كمك كنم با ديگران ارتباط برقرار كند؟ * آيا فرزندم در مدرسه با اشكالاتي روبه رو خواهد شد؟ * از كجا مي  توانم اطلاعات بيشتري به دست آورم؟ بيشتر كودكان از زمان تولد مي شنوند و گوش مي دهند. آنان با تقليد صداهاي پيرامون خود و صداي والدين و اطرافيان خود صحبت كردن را مي آموزند. اما اين امر در مورد همه كودكان صادق نيست. در حقيقت از هر ۱۰۰۰ كودك، ۲ يا ۳ كودك ناشنوا يا سخت شنوا متولد مي شوند و تعداد بيشتري در سالهاي بعدي كودكي شنوايي خود را از دست مي دهند. بسياري از اين كودكان نيازمند آن هستند كه زبان و گفتار را به صورتي متفاوت با ديگر كودكان بياموزند. از اين رو تشخيص هر چه سريع تر ناشنوايي يا ضايعه شنوايي حائز اهميت بسياري است. آنچه در پي مي آيد، پاسخي است به پرسش هاي آغازين اين نوشتار و هر آن چيزي كه در مورد ارزيابي شنوايي كودكان لازم است دانسته شود. از چه سني شنوايي فرزندم بايد مورد ارزيابي قرار گيرد؟ كودك شما بايد در ماه نخست زندگي خود مورد ارزيابي شنوايي قرار گيرد. در صورتي كه مشكوك به كم شنوايي شويم، تا ماه سوم حتماً بايد كودك توسط يك متخصص شنوايي كه شنوايي شناس ناميده مي شود شنوايي اش ارزيابي شود. در صورت اثبات وجود كم شنوايي، حتماً بايد تا پيش از ۶ ماهگي سمعك يا ديگر وسيله ارتباطي مناسب تجويز شود. شنوايي فرزندم كجا بايد مورد ارزيابي قرار گيرد؟ بسياري از بيمارستان هاي سراسر جهان همه نوزادان را به طور اتوماتيك مورد ارزيابي شنوايي قرار مي دهند، در بعضي از بيمارستانها، فقط نوزادان در معرض خطر كم شنوايي را ارزيابي شنوايي مي كنند. اين نوزادان عبارتند از كودكان داراي تاريخچه خانوادگي ناشنوايي يا اختلالات شنوايي، وزن كم به هنگام تولد يا ديگر شرايط باليني خاص. حتي اگر كودك شما داراي عوامل خطرساز كم شنوايي نباشد، بسيار اهميت دارد كه شنوايي اش آزمايش شود.