1. مصيبت‌ براى‌ شكيبا يكى‌ است‌ و براى‌ بى‌تابى‌ كننده‌ دوتاست‌ . (تحف‌العقول‌ ، ص‌ 437) 2.  كم‌گويى‌ ، حكمت‌ بزرگى‌ است‌ ، بر شما باد به‌ خموشى‌ كه‌ آسايش‌ نيكو و سبكبارى‌ و سبب‌ تخفيف‌ گناه‌ است‌ . (تحف‌العقول‌ ، ص‌ 414) 3.  از شوخى‌ خوددارى‌ كن‌ زيرا شوخى‌ جلوه‌ معنوى‌ ترا مى‌زدايد .(بحاالانوار ، ج‌ 78 ، ص‌ 321) 4.  مشورت‌ با خردمند خيرخواه‌ ، يمن‌ و بركت‌ و رشد و توفيق‌ از جانب‌ خداست‌ ، چون‌ خردمند خيرخواه‌ به‌ تو نظرى‌ داد ، مبادا مخالفت‌ كنى‌ كه‌ مخالفتش‌ هلاكت‌ بار است‌ .(تحف‌العقول‌ ، ص‌ 420) 5.  چيزى‌ نيست‌ كه‌ چشمانت‌ آن‌ را بنگرد ، مگر آن‌ كه‌ در آن‌ پند و اندرزى‌ است‌ . (بحاالانوار ، ج‌ 78 ، ص‌ 319) 6.  همانا براى‌ خداوند بر مردم‌ دو حجت‌ است‌ ، حجت‌ آشكار و حجت‌ پنهان‌ ، اما حجت‌ آشكار عبارت‌ است‌ از : رسولان‌ و پيامبران‌ و امامان‌ ، و حجت‌ پنهانى‌ عبارت‌ است‌ از عقول‌ مردمان‌ . (تحف‌العقول‌ ، ص‌ 407) 7.  صبر بر تنهايى‌ ، نشانه‌ قوت‌ عقل‌ است‌ ، هر كه‌ از طرف‌ خداوند تبارك‌ و تعالى‌ تعقل‌ كند از اهل‌ دنيا و راغبين‌ در آن‌ كناره‌ گرفته‌ و بدانچه‌ نزد پروردگارش‌ است‌ رغبت‌ نموده‌ ، و خداوند در وحشت‌ انيس‌ اوست‌ و در تنهايى‌ يار او ، و در ندارى‌ توانگرى‌ او و در بى‌تيره‌ و تبارى‌ عزت‌ او . (تحف‌العقول‌ ، ص‌ 407) 8.  براى‌ هر چيزى‌ دليلى‌ بايد ، و دليل‌ خردمند تفكر است‌ ، و دليل‌ تفكر خاموشى‌ . (تحف‌العقول‌ ، ص‌ 406) 9.  به‌ راستى‌ كه‌ با ارزش‌ترين‌ مردم‌ كسى‌ است‌ كه‌ دنيا را براى‌ خود مقامى‌ نداند ، بدانيد بهاى‌ تن‌ شما مردم‌ ، جز بهشت‌ نيست‌ ، آن‌ را جز بدان‌ مفروشيد . (تحف‌العقول‌ ، ص‌ 410) 10.  بهترين‌ چيزى‌ كه‌ به‌ وسيله‌ آن‌ بنده‌ به‌ خداوند تقرب‌ مى‌جويد ، بعد از شناختن‌ او ، نماز و نيكى‌ به‌ پدر و مادر و ترك‌ حسد و خودبينى‌ و به‌ خود باليدن‌ است‌ . (تحف‌العقول‌ ، ص‌ 412) 11.  خداوند بهشت‌ را بر هر هرزه‌گوى‌ كم‌حيا كه‌ باكى‌ ندارد چه‌ مى‌گويد و يا به‌ او چه‌ گويند حرام‌ گردانيده‌ است‌ . (تحف‌العقول‌ ، ص‌ 416) 12.  از كبر و خودخواهى‌ بپرهيز ، كه‌ هر كسى‌ در دلش‌ به‌ اندازه‌ دانه‌اى‌ كبر باشد ، داخل‌ بهشت‌ نمى‌شود . (تحف‌العقول‌ ، ص‌ 417) 13.  همنشينى‌ با اهل‌ دين‌ ، شرف‌ دنيا و آخرت‌ است‌ .(تحف‌العقول‌ ، ص‌ 420) 14.  بپرهيز از معاشرت‌ با مردم‌ و انس‌ با آنان‌ ، مگر اين‌ كه‌ خردمند و امانت‌ دارى‌ در ميان‌ آنها بيايى‌ كه‌ ( در اين‌ صورت‌ ) با او انس‌گير و از ديگران‌ بگريز ، به‌ مانند گريز تو از درنده‌هاى‌ شكارى‌ . (تحف‌العقول‌ ، ص‌ 420) 15.  مؤمن‌ همانند دو كفه‌ ترازوست‌ ، هرگاه‌ به‌ ايمانش‌ افزوده‌ گردد ، به‌ بلايش‌ افزوده‌ گردد . (تحف‌العقول‌ ، ص‌ 432) 16.  نماز نافله‌ راه‌ نزديك‌ شده‌ هر مؤمنى‌ به‌ خداوند است‌ .(تحف‌العقول‌ ، ص‌ 425) 17.  ندا كننده‌اى‌ در روز قيامت‌ ندا مى‌كند :آگاه‌ باشيد ، هر كه‌ را بر خدا فردى‌ است‌ برخيزد ، و برنمى‌خيزد ، مگر كسى‌ كه‌ گذشت‌ كرده‌ و اصلاح‌ بين‌ مردم‌ نموده‌ باشد ، پس‌ پاداشش‌ با خدا خواهد بود . (تحف‌العقول‌ ، ص‌ 435) 18.  كمك‌ كردنت‌ به‌ ناتوان‌ از بهترين‌ صدقه‌ است‌ .(تحف‌العقول‌ ، ص‌ 437) 19.  سختى‌ ناحق‌ را آن‌ كس‌ شناسد كه‌ بدان‌ محكوم‌ گردد .