مقدمهتعريف روابط عموميجي اي گرونيك نظريه پرداز معاصر روابط عمومي را مديريت ارتباط بين يك سازمان در اين رشته و همگان هايي مي‌داند كه با آن سروكار دارند.ركس هارلو كه از پيشقدمان روابط عمومي در جهان است و تاليفات گوناگوني در اين رشته دارد اين تعريف را پيشنهاد مي‌كند:روابط عمومي عبارت است از دانشي كه بوسيله آن سازمان ها آگاهانه مي‌كوشند به مسئولت اجتماعي خويش عمل نمايند تا بتوانند تفاهم و پشتيباني كساني را كه براي مؤسسه اهميت دارند بدست آورند.درواقع روابط عمومي هنري است كه به كمك آن مي‌توان مؤسسه، سازمان و فرد مورد علاقه و احترام كارمندان، مشتري ها و مردمي كه با آن سروكار دارند قرار داد. روابط عمومي بخشي از وظايف مديريت سازمان است. عملي است ممتد، مداوم و طرح ريزي شده كه از طريق آن افراد و سازمان ها مي‌كوشند تا تفاهم و پشتيباني كساني را كه با آنها سروكار دارند بدست آورند. تاكنون در هزاران مقاله-كتاب و سخنراني در سراسر جهان به تبيين، اهميت، نقش، هدف و كاركردهاي روابط عمومي در جامعه پرداخته شده است و ابعاد گوناگون آن تشريح و تبيين شده است با اين وجود بازهم شاهديم كه نويسندگان و انديشمندان بسياري علاقه مندند به تفحص در اين عرصه بپردازند و در اين تلاش اميدوار هستند كه شايد اطلاع ديگري به اطلاعات موجود بيفزايند و گامي ديگر در راستاي شفاف سازي موضوع بردارند.تقريبا 102 سال از تاسيس روابط عمومي (به مفهوم نوين) در ايالات متحده امريكا و 49 سال در ايران گذشته است. روابط عمومي در غرب محصول نياز ذاتي جامعه و در ايران مهماني ناخوانده بوده و هست. چرا اين مهمن هنوز مورد پذيرش قرار نگرفته؟ شايد يكي از عمده ترين علت هايش نامناسب بودن شرايط اجتماعي، نا آمادگي جامعه براي پذيرايي از يك پديده نوين و نبود الزام ها و شروطي است كه استقرار و حيات اين پديده را غيرممكن مي‌سازد. داشتن روابط عمومي، نگرش، گرايش، حيات، منش و رفتار و سرانجام فرهنگ، هنجارها و ارزشهاي خود را طلب مي‌كند.هدف روابط عمومي ميانجي گري منصفانه ميان مؤسسه و مخاطبان است. وساطت ميان كساني كه مي‌خواهند كالا و خدماتي را بفروشند و آناني كه مايلند آنها را خريداري كنند.روابط عمومي آن دسته از اعمال مديريت است كه مدير بوسيله آنها برخورد و رفتار عامه را مي‌سنجد و درنتيجه خط مشي ها و طرز عمل فرد يا مؤسسه را به صورتي كه متضمن منافع همگان و فرد يا مؤسسه مزبور باشد تعيين و برنامه عمل و فعاليت خود را به منظور حصول حسن تفاهم و قبول جامعه طرح مي‌كند. انديشمندان و كارشناسان وظايف عمده روابط عمومي را به سه بخش تقسيم مي‌كنند:1. اطلاع رساني    2. تبليغ و تهييج        3. افكار سنجياطلاع يا خبر و آگاهي يكي از اشكال ارتباط ميان افراد و گروه هاست و بيان ارتباط و اطلاع نسبت به كل و جزء برقرار است.از آنچه گفته شد چنين بر مي‌آيد كه بازشناسي نقش، اهميت و كاركرد اطلاع رساني روابط عمومي و ساير نهادها و سازمانهايي كه با اطلاعات و داده ها سروكار دارند به علت تحولات تكنولوژيكي روزافزون و به دليل تغيير در شكل و ماهيت روابط اجتماعي در سطح ملي- منطقه اي و جهاني براساس ضرورت بازتوليد آگاهي ها نسبت به اين تحولات و شناخت وضعيت جديد همواره ضرورت دارد. روابط عمومي و اطلاع رساني داراي نسبت كل به جزء بوده و محيط اجتماعي-تاريخ-ژئوپولوتيك- روندهاي سياسي، اقتصادي و فرهنگي و نوع كيفيت ساختارهاي سياسي-اجتماعي در چگونگي و سرشت اين نقش بسيار تاثير دارد. روابط عمومي را دري منصفانه و غير جانب دارانه ميان مؤسسه و مخاطبان  است كه براساس اطلاعات دقيق حاصله از سنجش محيط نياز، مخاطب، امكانات و نيز هدف گذاري، سياست گذاري، برنامه ريزي و اجراي برنامه‌هاي مؤثر تحقق مي‌يابد. روابط عمومي ها امروزه بايد در چهارچوب سازمانهاي نوين و براساس مديريت استراتژيك يا راهبردي با چشم اندازهاي جهاني به فعاليت بپردازند. درباره مهارت بيان و امتناع يادآوري كرديم كه امروزه متصديان روابط عمومي بايد مهارت استفاده از رسانه‌ها را كسب كنند، تا بتوانند با اطلاعات جامع و انعطاف پذيري مناسب مخاطبان را از طريق برنامه هاي مؤثر اقناع كنند.