هدف : هدف اين مقاله ادراكي بحث در مورد بعضي از نكات مهم ( متضمن) در مقوله هاي موضوع باسوادي، بي سوادي و آموزش مادام العمر بوده و نگراني و توجه اهل علم نسبت به افزايش جمعيت جهاني كه يا به خواندن علافه نداشته يا قادر به خواندن نيستند.طرح / الگو / روش : نزديكي بحث در مورد سه مقوله عنوان(باسوادي، كم سوادي و آموزش مادام العمر)، و نتايج بدست آمده از مفاد اين مقوله ها، نمايانگر وضع افرادي است كه از نظر دانش پايه زير بناي مناسبي ندارند است . اين وخامت شامل ناتواني فرد در خواندن ، نوشتن يا تعقل و توانايي محدود آنها در مشاركت و بكار گيري موفقيت آميز تكنولوژي يا آموزش مادام العمر بيشتري مي شود. بحث در مورد جمعيتهاي حاشيه نشين نشان مي دهد كه گروههاي حاشيه نشين چگونه قادر به مشاركت كامل در جوامع خود نيستند بدون توجه به دلايل اقتصادي، نژادي يا مذهبي اعضا گروههاي حاشيه نشين اغلب از بي سوادي نيز رنج مي برنديافته ها : نتيجه گيري شده است كه مسئولين كتابخانه كه مشوق خواندن و نوشتن هستند مي توانند خدمتي در خور توجه ه حرفه ها، فرهنگهاي محلي و جامعه جهاني بنمايند.منشا / ارزش : در اين مقاله به مشكل كوتاه مدت و دراز مدت بي سوادي توجه شده است .هدف اين مقاله بر انگيختن كتابداران در سرتاسر جهان بوسيله ارائه اطلاعات در مورد اثرات بي سوادي بر افراد يا گروههاي حاشيه نشين است. كليد واژه ها : كتابداران ، باسوادي، آموزش مادام العمر، خواندن، گروههاي مشكل دارچكيده: يكي از مسئوليت هاي كتابداران ايجاد پل ارتباطي برا ي جويندگان اطلاعا ت كه سعي در گذر از فاصله مجازي دارند بوده و. مسئوليت ديگرآنان تشويق دستاورد هاي سواد آموزي فردي به نحوي كه كاربران كتابخانه ها آموزش گيرنده هاي مادام العمر باشندمي باشد.. كتابخانه ها و كتابداران منابعي ضروري براي جويندگان اطلاعات بشمار مي آيند. كتابداران متخصصيني مي باشند كه اطلاعات و راهنمايي جديد و نو را در اختيار جويندگان قرار مي دهند به نحوي كه مهارت لازمه براي تحقيقات مستقل آتي در آنان ايجاد مي شود. در اين مقاله ارتباط بين مشكلات ببي سوادي كم سوادي به عنوان يك انتخاب و باسوادي به عنوان تاثيري مثبت و كليد آموزش مادام العمرمورد بحث قرار گرفته است.اصطلاحات  كم سوادي : عدم توانايي در كاربرد مهارتهاي باسوادي است. اين روند يك بسامد متغيردر امريكا است. گورمان ( 2003 ص 41) و جودو ماهيت فرد كم سواد را تشريح مي نمايد. افراد كم سواد در زندگي خود فقط آنچه را كه بايد مي خوانند ودر صورت نوشتن فقط از اشكال ساده و پست مانند انتقال پيام متني استفاده مي نمايند.«تقسيم ديجيتالي» تمايزي است بين افراد داراي دسترسي به مهارتها و فرصت هاي اقتصادي و كساني كه چنين فرصتهايي را در اختيار ندارند. اين وخامت و پيچيدگي در بخش «نابرابري مجازي» فراتر از تمايز ديجيتالي (موزبرگر و ديگران 2003 ) تشريح شده است. مثلا آنها مي گويند : احتمالا كساني كه بيشترين نياز به كمك را در استفاده از كامپيوتر دارند افراد مسن تر، كم تحصيلات و كم درآمد هستند. سن و تحصيلات بيشترين تفاوت را بوجود مي آورند. هر دو بعد مهارت فني و سواد اطلاعاتي بيشترين اختلافات را نشان مي دهند.(ص117) اين تقسيمي است كه كاربران كامپيوتر را از افرادي كه از كامپيوتر استفاده نمي نمايند متمايز مي سازد. بر اساس نظر گوكسن ( 2003 ص 23) افراد حاشيه نشين يا استثنايي كساني هستند كه : خارج از شبكه هايي قرار دارند كه چشم اندازهايي را براي آينده ايجاد مي نمايند. اينگونه افراد از سيستم آموزش تامين اجتماعي، بهداشت و بازار كار خارج هستند. اين مستثني بودن منجر به دور ماندن گروههاي خاص، مخصوصا زنان ( در تركيه) از فرايندهاي سازماني، فرهنگي ، سياسي و اجتماعي مي شود. «سواد عملي» مرحله اي ديگر در فرايند يادگيري است . گورمان (2003ص41) اين فرايند را تحت عنوان توانايي در خواندن و نوشتن به حدي كه فرد را قادر به داشتن يك زندگي نرمال خارج از منزل مي سازد تشريح مي نمايد. مطمئنا اين قابليت شامل دامنه گسترده اي از مهارتها مي شود.بسياري از فارغ التحصيلان دبيرستان در آمريكا فقط بدنبال مقدار حداقل يادگيري بوده و فقط در سطح دست يابي به سوادي عملي تلاش و مطالعه مي نمايند.و اغلب اين دانش آموزان انگيزه اي واقعي براي دستيابي به موفقيت حرفه اي يا شغلي ندارند.(پيرز1996)سواد اطلاعاتي از نقطه نظر عملي از نظر موزبرگر و ديگران (2003ص52) بدينگونه تشريح شده است : بسياري از كاربردهاي اينترنت نيازمند سواد و آگاهي اطلاعاتي بيشتري بوده كه از باسوادي پايه نشات گرفته و شامل مهارتهايي مانند توانايي در كاوش، خواندن، درك و ارزيابي اطلاعات ( هم محتوا و هم منبع اطلاعات ) مي شود.بر اساس نظريه دويس ( 1999ص149) هدف آموزش مادام العمر ارائه مهارتها به دانش آموزان جهت ادامه آموزش و يادگيري در تمام عمر و ايجاد ديدگاههاي مثبت به آموزش جهت پذيرش و استقبال از تغييرات و آموزش جديد است.سواد في نفسه موضوع و اصظلاحي مبهم است. چند سال قبل اگر مردم مي توانستند امضا نمايند با سواد تلقي مي شدند. با سوادي بطور سنتي شامل مهارت در سه بخش خواندن، نوشتن، و حساب مي شود.