خلاقيت و نوآوري دانشمندان تعاريف متعددي در مورد خلاقيت بيان كرده اند اما به طور كلي خلاقيت عبارتست از بكارگيري تواناييهاي ذهني, براي ايجاد يك فكر يا مفهوم جديد .از تعاريف مختلف چنين استنباط مي شود كه بروز خلاقيت در هر فعاليتي قابل انتظار است .و محدود به هيچ نوع خاصی ازفعاليتها نمي شود. در هر حال آنچه را ايجاد فكر يا چيز جديد و كلاً در فراگرد خلاقيت اهميت دارد تفكر است.اهميت خلاقيت: تداوم حيات سازمانها به قدرت بازسازي آنها بستگي دارد اين بازسازي از طريق هماهنگ كردن اهداف با وضعيت روز و اصلاح و بهبود در روشهاي تحقيق اين اهداف انجام مي شود. سازمان در مسير تطبيق خود با تغييرات ناگزير از تقويت فراگردهاي خلاقيت است .زيرا به مرور زمان سازمان غير خلاق از دور خارج شده يا مجبور به اصلاح سيستم مي گردد در واقع تغييرات محيطي ضرورت ايجاد تغيير در سازمان را باعث مي شود اين تغيير ممكن است در كيفيت محصولات و خدمات, فن آوري, ساختار, فراگرد, سهم بازار, روابط كارگري يا قسمت ديگري رخ دهد. امروزه سازمانها مجبورند يا خود را براي ايجاد چنين تغييراتي آماده سازند يا خطر مواجهه  با بحران هاي احتمالي را بپذيرند.ارتباط خلاقيت و برنامه ريزي:در برنامه ريزي هاي موفق گاهي از صدها فكر و نظر كاربردي استفاده مي‌شود موقعيت نهايي سازمان و گاهي بقاي آن به ميزان توانايي برنامه ريزان در ايجاد نوآوري و به كار گيري فكرهاي جديد بستگي دارد. موانع خلاقيت:همه انسانها از استعداد نوآوري و خلاقيت برخوردارند در راه بروز خلاقيت موانع متعددي وجود دارد بطور مثال :1-فقدان اعتماد به نفس 2-ترس از انتقاد و شكست 3-تمايل به همرنگي با جماعت 4-فقدان تمركز ذهني. افزايش توان خلاقيت در گرو رفع اين موانع است. اسلام براي ترك عادتهاي ناپسند كه به عنوان گناه شناخته شده اند و عواقب آن در ابتدا شخصيت فرد را مورد حمله قرار مي دهد.روشهاي موثري را به كار مي گيرد بطور مثال از مهمترين برنامه هاي تربيتي اسلام مي توان از نماز و روزه ياد كرد كه زمينه فوق العاده مناسبي را براي ترك عادات ناپسند نظير اعتياد و دروغ گويي و…… مهيا مي‌سازد.