سیتم  های کامپیوتری در دهه های گذشته پیشرفتهای زیادی داشته اند. از Mainframe ها در سال 1960، Mini computer ها در سال 1970، PC ها در سال 1980، Client/Serverها در سال 1990.یک واقعیت قابل توجه ای است که با توجه به تغییراتی که در سکوها(platform)، معماری، ابزارها و تکنولوژیها داده شده است بیشتر برنامه های تجاری هنوز هم بر روی Mainframeهای سال 1970 اجرا می شوند. طبق یک تخمین، بیشتر از هفتاد درصد اطلاعات سازمانهای مختلف بر روی Mainframeها هستند. یک دلیل مهم این است که این سیتم ها آنقدر پیشرفت کرده اند که انتقال آن به یک محیط جدید، هزینه بر و مشکل است.در قدیم اهمیت عمده سیستمهای پایگاه داده ای برای پردازش داده های عملیاتی بوده است. داده های عملیاتی مجموعه ای از داده ها هستند که برای کارهای روزانه یک سازمان است. به عنوان مثال این داده ها میتوانند شامل داده هایی مربوط به حسابهای شخصی یا تقاضای فروش باشند. این داده ها در پایگاههای داده ذخیره می شوند و دستیابی به آنها بوسیله سیستم OLTP ( Online Transaction Processing ) انجام می گیرد.داده های عملیاتی برای بدست آوردن اطلاعاتی در مورد کارههای روزانه یک سازمان مناسب هستند، اما یک راه و روش سیستماتیک برای آنالیز کردن و تعیین استراتژی یک سازمان ندارد.در اواسط 1970، E.F.Codd یک مدل رابطه ای برای پایگاههای داده معرفی کرد که کاربران مستقیما می توانستند با استفاده از محصولات DBMS به داده دسترسی پیدا کنند. مدل رابطه ای یک مفهوم مهمی در تاریخچه پایگاه داده است، زیرا یک مدل ساختاری برای پایگاه داده معرفی کرد.