اساسا" تربیت و آموزش فرزندان تا شش سالگی به عهده والدین است و از آن پس اطفال مراحل تربیت مدرسه ای را طی می کنند و  ا مربیان و آموزگاران و دبیران آشنا میشوند و محیط رسمی مدرسه کنار محیط غیررسمی و عاطفی خانه قرار میگیرد 0 با توجه به اینکه محصلان ابتدایی تا پیش دانشگاهی کشور ما تقربیا" یک چهارم جمعیت کشور ماراتشکیل میدهند و نیز با پذیرش این اصل که کیفیت و مطلوبیت برنامه تعلیم و تربیت هر کشور،رمز و توسعه و پیشرفت آن کشور میباشد ،و تربیت دینی یکی از اصول عمده تربیت در آموزشگاهها به شمار میآید لذا ابعاد و حساسیت موضوع بیشتر احساس میشود 0 اهمیت و توجه وعنایت به تربیت دینی و مذهبی دانش آموزان در مقاطع مختلف تحصیلی بر هیچ کس پوشیده نیست ،بویژه در مقطع ابتدایی و راهنمایی آن هم قبل از هر چیز بدان سبب است که دانش آموزان هنوز در نهادهای بزرگتر اجتماعی وارد نشده اند و بیشترین تاثیرات خود را از دو نهاد خانه و مدرسه میگیرند 0 لذا دو نهاد عمده تربیت فرزندان یعنی خانه و مدرسه باید با یکدیگر ارتباط تنگا تنگ داشته تا تربیت دینی نوجوانان و جوانان را برعهده گیرند 0  نباید فراموش کنیم که اصل وراثت و اصل اکتساب نیز هر دو در خانه و مدرسه ریشه دارند امروزه از نظر تحقیقات روان شناسی به نظر میرسد که ،طرز بیان و سخنوری ،حضور ذهن و سرعت انتقال ، علایق و انگیزه ،استعدادهای هنری و حتی خوش خطی ، جنبه ارثی و ژنیتیکی داشته باشد 0 اما ازطریق مدرسه چیزی به دانش آموزان به ارث نمیرسد 0تمام آموزشهای مدرسه اکتسابی است 0  از طرف دیگر دانش آموزان فقط 9 ماه از سال را در مدرسه به سر میبرند و در این مدت نیز حدودا"60 روز از سال را تعطیلی دارند 0  حال اینکه خانواده در موقعیت های مختلف و متنوع امکان نفوذ و تاثیر گذاری به زوایای روحی ، باور داشتها ، اعتقادات ، تربیت دینی و معنوی فرزند خود را دارد و میتواند در شکل گیری شخصیت او موثر باشد 0مسلما" مدرسه به تنهایی نمی تواند نظارت کاملی برزندگی آموزشی و تربیت دینی دانش آموز اعمال کند 0 ولی با هماهنگی و همدلی اولیاء میتوان برخی نیازها ،نقایص معنوی ، لغزشهای احتمالی و گرایشات او را در مدرسهکشف کرد و با همکاری خانواده اش در رفع آنها کوشش نمود 0  لذا اصول هشت گانه عمده پیشنهادی که در تربیت دینی نوجوانان و جوانان موثر بوده و مورد توجه مربیان واولیائ و 000 قرار گیرد 0برنامه‌ریزی؛ حلقه مفقوده تربیت دینی در آموزش و پرورشآموزش و پرورش از جمله دستگاه‌های فراگیر کشور است که مسئولیت بسیار مهم تربیت آینده سازان جامعه را برعهده دارد، ارتقاء معرفت دینی از جمله شرایط لازم برای ارتقاء فرد و جامعه به کمال و بالندگی است، برای داشتن نسلی خلاق و پویا باید به جنبه های مختلف تربیتی از جمله تربیت دینی توجه کرد، امر مهمی که عنوان می شود 59 درصد دانش آموزان از شرایط ارائه مباحث ناراضی هستند و این امر نمی تواند چشم انداز مثبتی را برای آینده متصور کند . تربیت در آموزش، مجموعه ای از تحولاتی است که در افکار، رفتار و روحیات انسان نمودار می شود، این متحول شدن انسانها تربیت گفته می شود، که گاهی جنبه دینی یافته و در برخی مواقع نیز جنبه های مختلف را شامل می شود. شک نیست تربیت دینی از اهمیت ویژه ای برای فرد و جامعه برخوردار است که می بایست به درستی اهمیت آن درک شده، مورد توجه قرار گیرد . وقتی در مباحث تربیت دینی، موضوع آموزش اعتقادات دینی مطرح می شود در واقع به این معنا است که انسان بر اساس متحول شدن و دگرگونی که در رفتار خود می یابد تحت تأثیر تربیت دینی قرار گرفته که مبانی دین، اندیشه و خلقیات را شامل شده و نتایج آن نیز به خوبی در جامعه نمود دارد . در اسلام، تربیت دینی در رأس امور قرار دارد، در اسلام و نظام جمهوری اسلامی ایران به امر تعلیم و تربیت توجه و اهتمام ویژه ای شده است . دین اسلام دینی تک بعدی نیست، دین مبین اسلام تمام ابعاد مختلف اخلاقی را شامل می شود بنابراین در تربیت دینی انتظار می رود در تمام زمینه ها، رفتارهای مناسب و قابل قبول بروز کند، در نظام جمهوری اسلامی ایران تربیت و پرورش حتی از تعلیم مقدمتر است به این دلیل که ما انسان عالم و فرهیخته می خواهیم و آنچه جهان امروز در بر دارد تربیت متناسب با آن جامعه است وگرنه از لحاظ تخصص و عملیات در زمینه های مختلف، دنیا و به موزات آن، کشور ما به پیشرفتهای مطلوب رسیده است. طی سالهای اخیر نسبت به تربیت دینی توجه لازم نشده و گاهی نیز کم لطفی هایی وجود داشته است، آنچه همواره باید مورد توجه قرار گیرد، تربیت در شرایط مختلف، با بکارگیری شیوه های گوناگون و نوین آموزشی است، به هر حال هر قدر جامعه و روابط انسانی و عوامل مختلف تأثیرگذار بر رفتار و افکار انسان پیچیده تر می شود شیوه های تربیت نیز باید نوین تر شوند، به طور طبیعی تربیت انسان در صد سال گذشته در مقایسه با شیوه های تربیتی در سالهای اخیر آسانتر بوده است . بی تردید آموزش و پرورش به عنوان نهادی که مسئولیت تعلیم و تربیت بیش از 18 میلیون دانش آموز را بر عهده دارد، برای کارکرد مطلوب نیازمند شیوه های نوین است، آموزش و پرورش در تربیت دانش پژوهان دینی باید از ابزار جدید و نوین و متناسب با شرایط روز استفاده کند.