انواع دريبل کردن با توجه به شرايط مهاجم و مدافع، دريبل کردن انواع مختلفى دارد که هر يک داراى خصوصيات ويژه و کاربردهاى گوناگون است: مهارت دريبل کنترلى - کاربرد دريبل کنترلى : از اين نوع دريبل، در هنگام مقابله با مدافع مستقيم، نفوذ به سمت حلقه، تغيير مسيرها، چرخشها و نيز در هنگام حفظ توپ، استفاده مىشود (شکل - مهارت دريبلى کنترلي).  مهارت دريبلى کنترلى- شرح مهارت دريبل کنترلى : دستها : در اين نوع دريبل، دست با انگشتان باز، کاملاً بالاى توپ قرار مىگيرد. دست ديگر بهعنوان حمايتکننده با آرنج خميده در مقابل بدن قرار دارد. تغييرات زاويهاى ساعد و بازو، بسيار کم و سرعت حرکت مچ، زياد است. پاها : در هنگام مقابله با مدافع، زانوها کمى خم و مرکز ثقل، به زمين نزديک مىشود. توپ : محل برخورد توپ با زمين، کنار و نزديک بدن است. (در حالت ساکن بهتر است پاى سمت راست دريبل کمى عقبتر باشد تا از برخورد توپ با پا جلوگيرى شود) مهاجم بهتر است هنگام دريبل کردن، بين مدافع و توپ قرار گيرد. ارتفاع توپ، در حدود زانوها است. مهارت دريبل قدرتى - کاربرد دريبل قدرتى : از اين نوع دريبل، براى انتقال توپ از زمين دفاعى به زمين حمله در شرايطى که دريبلکننده داراى يک مدافع مستقيم باشد، استفاده مىشود. هدف مهاجم نفوذ نيست و هدف مدافع هم صرفاً ايجاد سد، مزاحمت، تأخير در انتقال توپ به سمت ساير مهاجمان و هدايت کردن دريبلکننده به سمت ضعيف حمله مىباشد (شکل - مهارت دريبل قدرتى).