مقدمهدرباره دنيا و آخرت و نحوه ارتباط آن دو عده اي راه افراط پيموده و گروهي به تفريط گراييده اند. عده اي اساساً جهان آخرت را انكار كرده و تنها به دنيا دل بسته اند و كامروايي خود را در رسيدن به زرق و برق دنيا مي پندارند و براي به چنگ آوردنش از هيچ كاري فروگذار نمي كنند.گروهي ديدگاهي كاملاً متفاوت با دسته اول دارند و بر اين باورند كه منزلگاه اصلي و ابدي انسان ها آخرت است و براي رسيدن به سعادت جاودانه آخرت، بايد به دنيا پشت پا زد و از مواهب و لذت هاي دنيا به كلّي چشم پوشيد و رهبانيت پيشه كرد.اوصاف دنيااز نگاه قرآن انسان موجودي بسيار والا و ارجمند، امانت دار و خليفه الهي است. خداي بزرگ انسان را براي خود برگزيده، راه كمال و قرب را به روي او گشوده، امكانات سير تا بي نهايت را در اختيارش گذاشته و فرصت زندگي دنيا را براي طي نمودن مسير تكامل برايش مهيا ساخته است.از نگاه قرآن منزلگاه اصلي و ابدي انسان ها سراي آخرت و دنيا گذرگاه رسيدن به آن است. نيز براي اين كه انسان ها گذرگاه دنيا را منزلگاه نپندارند با هشدارهاي تكان دهنده و با استفاده از تمثيل هاي گوناگون حقيقت دنيا را ترسيم كرده، از فنا پذيري و ناچيزي آن سخن به ميان آورده، درباره دلربايي و فريبندگي دنيا هشدار داده و از سرگرم شدن به آن و فراموش كردن هدف، سخت بر حذر داشته است.قرآن از انسان ها مؤكداً خواسته كه از فرصت كوتاه دنيا براي منزلگاه ابدي و تكامل و قرب بهره ببرند و دنيا را به تجارت خانه اي تشبيه كرده و سود آن را به دست آوردن نعمت هاي جاودانه بهشتي معرفي كرده است.