بسمه تعالينخود به خانواده بقولات تعلق دارد . بذور رسيده و خشك نخود داراي ارزش غذايي زياد مي باشد و يكي از مهمترين منابع غذايي سرشار از پروتئين ( 18 تا 23 درصد ) مي باشد و نيز از قابليت نگهداري و انبار داري خوبي برخوردار است . علاوه بر اهميت نخود به عنوان يك منبع غذايي مهم براي تغذيه انسان و دام، اين گياه مي تواند در حاصلخيزي خاك ، بويژه در مناطق خشك موثر باشد . با توجه به اينكه اين گياه نسبت به ساير حبوبات سازگاري بيشتري با شرايط اقليمي كشور دارد و مي تواند بخشي از نيازهاي پروتئيني كشور را تأمين كند، بايد بيشتر مورد توجه كشاورزان و مسئولان كشور قرار گيرد . ازدياد جمعيت و نياز روز افزون بشر به مواد غذايي از يك طرف و محدوديت منابع توليد از طرف ديگر انديشه محققان و دولتمردان را در اين راستا سوق داده كه تنها راه دستيابي به خود كفايي كشاورزي ،به دليل محدود بودن منابع آب و خاك هر كشور افزايش عملكرد در واحد سطح مي باشد و اين ميسر نمي گردد مگر با توليد ارقام پر محصول كه با بهره گيري از علم ژنتيك مي توان به اين مهم دست يافت .