يکي از الزامات اساسي جهت توسعه تجارت الکترونيکي در ايران و ورود به بازارهاي جهاني وجود نظام بانکي پيشرفته و به روز مي باشد. در غير اينصورت با فقدان سيستم هاي مناسب و به تبع آن از دست رفتن فرصت هاي بازرگاني کشور در عرصه جهاني به انزوا کشيده مي شود. بنابراين بايد در حوزه هاي مديريت امنيت کشور, مراکز توليدي و سازمانهاي مصرف کننده و بانک ها به عنوان ارتباط دهندگان مراکز مختلف ارتباط منطقي را به طور هماهنگ حفظ نمود و با آموزش و فرهنگ سازي در مورد امنيت و تلاش جهت بالابردن انگيزه استفاده از بانکداري و خدمات الکترونيکي شاهد پيشرفت اقتصادي کشور بود.شبکه ارتباط اينترنتي ناامن است و تبادل اطلاعات از طريق اينترنت بدون در نظر گرفتن موارد ايمني خطرناک است  و افراد غيرمجاز ممکن است به اطلاعات حساس در حين انتقال و يا بر روي سرويس دهنده هاي بانک دسترسي پيدا کنند , آنها را تغيير دهند و يا حذف کنند. لذا بايد مکانيسمي جهت ضمانت انجام هر تراکنش بانکي که در آن داده هاي حساس مالي نيز رد و بدل مي شود وجود داشته باشد.در اين مقاله در ابتدا به معرفي زيرساختهاي تجارت الکترونيک و بانکداري الکترونيکي پرداخته مي شود سپس سطوح مختلف بانکداري الکترونيکي بررسي شده , به ريسک ها و تهديدات مربوطه و ريسک هايي که از جانب خود بانک ها متوجه مشتريان مي باشد اشاره شده است,  مشکلات عدم گسترش تجارت و بانکداري الکترونيکي در ايران مطرح شده و در انتها راهکارهاي امنيتي براي هر چه بيشتر امن کردن بانکداري الکترونيکي کشورمان ارائه شده است.