هدف از اين نوشتار ارائه راه‌‌كارها و روش‌هايي براي تحليل و ارزيابي يك برنامه کسب و کار (BP)، و بعد از آن اتخاذ تصميمي در مورد سرمايه‌گذاري در يك ايده / محصول جديد است. با استفاده از داده‌هاي خواسته شده در برنامه کسب و کار به عنوان يك ورودي براي تحليل، اين روش زمينه‌اي مناسب براي تصميم‌گيري در سرمايه‌گذاري‌هاي آينده به دست مي‌دهد. تمام داده‌هاي فهرست شده در اين نوشتار يا در برنامه کسب و کار آمده اند و يا آنها را با مقايسه ديگر داده‌ها با يكديگر به دست آورده‌ايم. توجه كنيد كه اين روش تحليل براي آن دسته از برنامه های کسب و کار است كه با توجه به برنامه کسب و کار نمونه نوشته شده¬اند. داده‌هاي تحليلي در دسته¬هاي ذيل تقسيم‌بندي مي‌شوند: شركت، مديريت، توليد، بازار و بازاريابي، محصول و مالي.علاوه بر اين، هر داده تحليلي به يكي از دسته‌هاي ذيل، بسته به اهميت آن، تعلق دارد.1.موارد الزامي: (Must-Have)  شامل عوامل اساسي هستند كه اگر وجود نداشته باشند، برنامه کسب و کار مردود مي‌شود.2.موارد ترجيحي (Should-Have): شامل عواملي مي‌شوند كه تاثير تعيين‌كننده روي تصميم‌گيري مي‌گذارند (نتيجه‌گيري). اين موارد با علامت SH مشخص مي‌شوند.3.مواردي غيرضروري، اما مفيد(Good-To-Have): شامل عواملي هستند كه به‌ تنهايي بر تصميم‌گيري نهايي تاثير نمي‌گذارند، اما مي‌توانند مورد را قوي‌تر/ ضعيف‌تر مي‌كنند. اين موارد با علامت GTH مشخص مي‌شوند