لزوم تبديل بانکداري سنتي به بانکداري الکترونيکي جهت کاهش هزينه ها ، تسريع در کارها و ايجاد بستر ارتباطي در بانکهاي دنيا امري واضح و مبرهن است. اما در عصر ارتباطات با پيشرفت تکنولوژي، کنترل امنيت سيستم هاي پرداخت نيز پيچيده تر مي شود.  علم رمزنگاري با رشد سريع خود ابزارهاي مناسبي را جهت تأمين امنيت فراهم نموده است. از جمله اين ابزارها مي توان به رمزنگاري کليد خصوصي، رمزنگاري کليد عمومي ، امضاء ديجيتال و توابع درهم ساز اشاره نمود. اين ابزارها تأمين محرمانگي داده ها ، اصالت استفاده کنندگان و داده ها ، موضوع عدم انکار، تجارت الکترونيکي امن ، ارتباطات چندسويه و رديابي و .... را ميسر نموده اند.  امنيت در پرداخت کلان با صدور گواهينامه ديجيتال که ابزاري جهت ايجاد امضاء ديجيتال در اسناد الکترونيکي مي باشد ميسر مي شود. امضاء ديجيتال براساس الگوريتمهاي رمزنگاري کليد عمومي بنا شده است و از دو قسمت تشکيل شده است: الگوريتم امضاء و الگوريتم تأييد . فرستنده پيام را با استفاده از توابع درهم ساز به طول ثابتي تبديل مي کند که در اصطلاح چکيده پيام گفته مي شود و سپس با استفاده از الگوريتم امضاء به کمک کليد خصوصي خود که محرمانه است امضاء مي کند و پيام و امضاء ديجيتال را به گيرنده ارسال مي کند. گيرنده با استفاده از الگوريتم تأييد با کمک کليد عمومي گيرنده صحت آن را بررسي مي کند..