رنگ هاقرن هاست که به مواد غذايط و نوشابه ها رنگ اضافه می شود. قبل از اينکه روش توليد رنگ های مصنوعی در سال 1856 کشف گردد, از عصاره های طبيعي حيوانی, گياهی و معدنی استفاده می شد.جاذبه مواد غذايي حاوی رنگ, اشتها را تحريک کرده و لذت خوردن غذا را افزايش می دهد. همچنين به سهولت می توان نشان داد که رنگ, اهميت زيادی در احساس عطر و طعم دارد. اگر رنگ و عطر و طعم در مواد غذايي با يکديگر هماهنگی نداشته باشند, به احتمال زياد فرد آزمايش کننده غذا, آن را بيشتر از طريق رنگ, مورد ارزيابی قرار خواهد داد تا عطر و طعم واقعی آن.رنگدانه های موجود در بسياری از ميوه ها و سبزی های تازه, روشن و شفاف بوده و در آنها کششی برای خوردن بوجود می آورند. ولی زمانی که فرآوری می گردند, محيط حفاظتی يافته آنها به هم ريخته و يا از بين می رود, و در اين موقع, رنگدانه های طبيعی در معرض شرايط فيزيکی و شيميايي نامطلوبی قرار     مي گيرند که می توانند باعث فساد نسبی و تغيير رنگ يا کاهش رنگ در آنها گردند. در انگلستان و آمريکای شمالی, حدود 75% مواد غذايي, به نحوی, قبل از رسيدن به دست مصرف کننده, فرآوری        می شوند. توليد کنندگان مواد غذايي, درصورتی که بخواهند جاذبه ظاهری توليدات خود را حفظ کنند, بايد رنگ از دست رفته آنها را جبران نمايند . در ضمن, افزودن رنگ به مواد غذايي مانند نوشابه های غيرالکی, فرآورده های قنادی, دسرهای فوری و بستنی, همواره, مطلوب است, مگر اينکه بخواهيم بی رنگ و يا کم رنگ باشند.از رنگ به عنوان مکمل ظاهری طبيعي مواد غذايي, و همچنين يکنواختی دفعات مختلف توليد, زمانی که رنگ مواد اوليه ثابت نيست, استفاده می شود.